นายกรัฐมนตรีขวัญใจชนชั้นรากหญ้าแห่งจาไมก้า |
|
| นางปอร์เชีย ซิมป์สัน มิลเลอร์ นักการเมืองผู้มากประสบการณ์ได้สาบานตนเข้ารับ ตำแหน่ง นายกรัฐมนตรีของจาไมกา นับเป็นสตรีคนแรกที่เป็นผู้นำรัฐบาล จาไมกา |
| เดือนมกราคม 2549 ประเทศเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ในหมู่เกาะแถบทะเลแคริบเบียน อย่างจาไมกา ได้ผู้นำคนใหม่คือ ปอร์เชีย ซิมป์สัน มิลเลอร์ ได้รับเลือกตั้งให้เป็น สมาชิกรัฐสภาตั้งแต่ปี พ.ศ.2532 ซึ่งเธอคือผู้หญิงพื้นเมือง ที่ต่อสู้ดิ้นรนด้วยตัวเอง มาตลอด เธอเริ่มเข้าสู่แวดวง การเมือง ด้วยการเป็นปากเสียง |
|
| เรียกร้องความยุติธรรมให้แก่ชนชั้นล่างของจาไมกา และเข้ารับตำแหน่ง หัวหน้า คณะรัฐบาลทันทีที่ พี.เจ.แพทเทอร์สัน อดีตนายกรัฐมนตรีออกจากตำแหน่ง ในเดือนเมษายน 2549 |
| ชัยชนะของซิมป์สัน มิลเลอร์ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับนโยบายที่เธอใช้เรียกความสนใจจากประชาชน แต่อย่างใด แต่เป็น เพราะความนิยมที่ประชาชนมีให้เธอนั้นมากมายกว่าความศรัทธาในตัวนายกรัฐมนตรี แพทเทอร์สัน เพราะแพทเทอร์สัน ล้มเหลวด้านการแก้ไขปัญหาความยากจน ปัญหาการคอรัปชั่น และไม่มี มาตรการใด ๆ มาจัดการเรื่องอาชญากรรม และความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในประเทศ ทั้งที่ปกครองประเทศ มาแล้วถึง 14 ปี |
| ในขณะเดียวกัน ซิมป์สัน มิลเลอร์ เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน และกระทรวงวัฒนธรรม มาแล้วหลายสมัย และสร้างผลงานที่โดดเด่นน่าพอใจในหมู่ชนชั้นแรงงาน ทำให้เธอได้รับชัยชนะไปในที่สุด แม้ว่า จะมีรัฐมนตรีที่สนับสนุนนายกรัฐมนตรี แพทเทอร์สันอยู่บ้าง และนักวิเคราะห์บางคนมองว่าซิมป์สัน มิลเลอร์ ยังไม่มี บารมีมากพอที่จะขึ้นเป็นผู้นำของประเทศ แต่คะแนนความนิยมในตัวเธอก็มีมากพอที่จะกลบเสียงวิจารณ์ทั้งหลาย จนแทบจะไม่ได้ยินไปเลย |
| นางซิมป์สัน มิลเลอร์ แถลงต่อประชาชนประมาณ 6,000 คน ที่เข้าร่วมพิธีสาบานตนว่าสตรี จากชนบทของ จาไมกา และได้กลายเป็นนายกรัฐมนตรี อันเป็นความฝันของชาวจาไมกาที่แท้จริง และได้กล่าวถึงปัญหาต่าง ๆ รวมทั้ง การก่ออาชญากรรมรุนแรงและความยากจนที่ส่งผลถึงประชาชน ประมาณ 2 ล้าน 7 แสนคน อันเป็นความรับผิดชอบ ของรัฐบาล ที่จะต้องช่วยเหลือประชาชนเหล่านี้ |
